گاهی و دلم میخواهد بگذارم بروم بی هر چه آشنا ، گوشه ی دوری گمنام حوالی جایی بی اسم ، گاهی واقعا خیال میکنم روی دست خدا مانده ام خسته اش کرده ام ...

وقتی و که میگه برای همیشه فراموشش کردی و هیچ احتیاجی بهش نداری ، و تمام فحش های دنیا رو نصیبش میکنی ! درست زمانی که : بیشتر از همیشه دلت براش تنگ شده ...

از یه جایی و به بعدم آدم دیگه نمیدونه که همه چیز کسل کننده شده یا آدم دیگه اون حوصله سابق رو نداره ...

به سلامتی دلی که هزار بار شکست ، ولی هنوز شکستن و بلد نیست ....